Tappenbeck

 Dieter Tappenbeck.

Uit het relaas van De Roever en de geschiedenis van het Geologisch Instituut, volgt dat Tappenbeck in Zuid-Spanje met zijn promotie veldwerk bezig was toen de burgeroorlog uitbrak. Hij zou aan de nationalistische kant gevangen hebben gezeten; hetgeen dan in Andalusië in 1936 ergens in de buurt van Granada of verder richting Cadiz zou moeten zijn geweest. In Brouwer (1934) vinden we concrete aanwijzingen voor de plaats waar hij veldwerk deed, namelijk in de westelijke Sierra Nevada in de buurt van continentaal Spanje's hoogste bergtop Mulhacen. Brouwer maakt daarbij melding dat Tappenbeck daar grote liggende plooien had gevonden, die echter niet als fold-nappes konden worden aangemerkt. Deze strukturen werden later lange tijd niet meer herkend, voordat ze werden herontdekt.

A. en B. Brouwer (1934) noemt een grote liggende synform on de Mulhacen, C MAGNA 1027 (1979) waar een overschuiving is getekend, D Galindo et al (2003) met liggende synform.

Tappenbeck is later in 1939 gepromoveerd met het proefschrift: Geologie des Mollogebirges und einiger benachbarter Gebiete, (Niederländisch Timor).

Tappenbeck is vooral bekend geworden door zijn sympathieën voor het Nationaal-Socialisme. Eerst  werd hij een prominent NSB'er en later trad hij toe tot tot de Waffen SS.  Daarbij zou hij als verslaggever en soldaat enthousiast hebben meegevochten aan het oostfront.  Met onze huidige kennis van de geschiedenis kunnen we ons afvragen wat Dieter Tappenbeck bezielde om zo'n reeks van foute beslissingen te nemen. De vele overlijdingsberichten in 1941-42 geven ons echter een indruk.

Overlijdingsbericht in het Weekblad Storm van 9 januari 1942. (Bron: Delpher).

Ik denk dat de aantrekkingskracht van het nazisme destijds niet lag in een voorzienbare toekomst van volkerenmoord en verwoestende oorlogen, maar in het voorwendsel van de strijd tegen het bolsjewisme en een soort vaag mystiek organisch gevoel van broederschap der westerse volken.  Het superioriteitsgevoel van de "westerse beschaving" was tenslotte, en naar ik vrees is, gemeengoed. Geen enkel ideologisch vernis kan echter haat, geweld en brutaliteit goedpraten en die moeten vanaf het begin van het nazisme met alle jodenhaat en militarisme overduidelijk zijn geweest voor iedereen. Er gaan verschillende verhalen rond over zijn tragische dood in 1941; misschien nadat hij zich zijn vergissingen had gerealiseerd.

De waanzin van de Spaanse burgeroorlog maakte een abrupt einde aan de veelbelovende onderzoekingen van Tappenbeck in Zuid-Spanje en 5 jaar later maakte de waanzin van de tweede wereldoorlog een abrupt einde aan zijn leven.